Viernes - 30.Julio.2010

banner do patrocinador
logo_trison
Blog do presidente
Área de socios
A Asociación
Noticias
Actualidade Actualidade
Novas publicacións
Prensa Prensa
Formación
Galería
Contactar
Ligazóns
ENQUISA
OPINA!
FORO
mapa web
banner_fagde

A seguridade: unha realidade que se abre paso

recomendar  contenido a un amigo

A seguridade no ámbito deportivo vai deixando de ser considerada un accesorio do servizo deportivo, e de pasar desapercibida ata que ocorre un grave accidente, que mobiliza durante uns días a opinión pública sensibilizada momentaneamente polos medios de comunicación  e polas opinións críticas que sempre xorden nesas ocasións.

A seguridade nunha realidade que se abre paso, pola sinxela razón de que é unha necesidade,  xerada pola existencia de riscos de danos para as persoas en primeiro lugar, e despois, para os bens tanxibles e intanxibles, as actividades e mesmo o medio ambiente, que pode verse afectado a actividades no medio natural. 

Pero a seguridade tamén é motivo de interese polos aspectos legais que leva.

A seguridade é un dereito, unha obrigación e unha responsabilidade, na que están implicados: empresarios (públicos e privados), usuarios e traballadores.

A seguridade é un dereito dos usuarios e concorrente: deportistas, practicantes, espectadores, escolares, voluntarios, etc., e dos traballadores, respecto ao cal existe un correlativo deber de protección de titulares e organizadores, sen que o descoñecemento das leis e normas que lles obriga, exímalles do seu cumprimento, e da súa responsabilidade por incumprimento.

Agora ben, a seguridade tamén é unha obrigación e unha responsabilidade para os usuarios, respecto dos danos que poden causarse a si mesmos por imprudencia ou temeridade, a outras persoas, aos bens, ao desenvolvemento da actividade e ao medio ambiente, cando a actividade a realizar xera un impacto na contorna. 

Finalmente, tamén é unha obrigación e unha responsabilidade para os traballadores, o cal está claramente establecido na propia Lei de Prevención de Riscos Laborais, cando falando expresamente das súas obrigacións, fálase de velar polo cumprimento das medidas de prevención, non só pola súa propia seguridade, senón tamén "pola daqueloutras persoas ás que poida afectar a súa actividade profesional, por mor dos seus actos e omisións no traballo", e cooperar co empresario para que este poida garantir unhas condicións de traballo que sexan seguras.

Todo isto, a aparición de nova lexislación, sobre protección de dereitos das persoas, como o referido aos datos de carácter persoal e o dereito á honra, a intimidade e a propia imaxe, sobre seguridade de utilización desde a incluída no Código Técnico da Edificación, até a correspondente ás condicións de accesibilidade e adaptabilidad para persoas con distintas discapacidades, sobre a violencia, a xenofobia, o racismo e a intolerancia, e sobre a emerxencia e evacuación recollendo a problemática das persoas con discapacidade, entre outros.

O maior coñecemento e esixencia do cumprimento das obrigacións de todos, fixo que se estenda unha corrente de concienciación e interese cara á seguridade, que no meu caso,  levoume nos últimos meses, a Galicia da man da Universidade da Coruña, a Estremadura grazas á súa Escola de Administración Pública e ao Centro de Formación Estremeño do Deporte, a Andalucía por medio do Instituto Andaluz do Deporte, á Comunidade Valenciana coa Universidade Politécnica de Valencia e á Comunidade Canaria por medio do Instituto Insular do Deporte das Palmas de Gran Canaria.
 
En todos os cursos, os asistentes, na súa inmensa maioría pertencentes ao deporte municipal de diversas localidades, sempre me manifestaron  tres opinións con carácter case unánime: 
  • A información e formación que achegan os cursos debería chegar a todos os concellos de cada Comunidade.
  • Algún organismo en cada Comunidade debería unificar criterios e orientar aos concellos na implantación dos plans de seguridade integral.
  • Debería haber algún tipo de acción informativa e formativa para os máximos responsables do deporte municipal de cada localidade, xa que son eles os que poden e debe tomar as decisións.
 
A todos prometinlles que trataría de dar traslado das súas opinións e suxestións, e agora de regreso a Madrid, a piques de finalizar nos próximos días os cursos durante o ano 2009 e antes de comezar os do 2010, quero cumprir a miña promesa facendo chegar estas peticións aos numerosos responsables do deporte municipal.
 
Grazas a todos por axudar a facer un deporte municipal mellor e máis seguro.
 
Autor: José Luís Gómez Calvo, Director de Seguridade en organizacións e instalacións deportivas.
 
[ Artigo orixinal en castelán, en Mundideporte ]
ir arriba